13. ΝΕΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η μεταποιητική βιομηχανία συνεχίζει να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα, η παραγωγικότητα δε στον τομέα είναι πολύ χαμηλή.

Η άλλοτε ανθούσα βιομηχανία ένδυσης-υπόδησης, με τη μεγάλη ανταγωνιστικότητα και τις τεράστιες εξαγωγές, που ξεπερνούσαν τα £200 εκατομ. ετησίως, τη δεκαετία του 1993-2002 σημείωσε τρομακτική κάμψη, με αποτέλεσμα οι βιομηχανίες αυτές να έχουν σχεδόν εξαλειφθεί, με τις ανάλογες επιπτώσεις στην απασχόληση, στην παραγωγή και στις εξαγωγές.

Στο σύνολο της μεταποιητικής βιομηχανίας τα υποστατικά μειώθηκαν μόνο κατά την πενταετία 1995-2000 κατά 15%, ενώ η μείωση κατά τη δεκαετία 1993-2002 ξεπέρασε το 20%. Σε σχέση με το 1995 τα υποστατικά αυτά μειώθηκαν το 2000 κατά 1216, ή από 7856 σε 6640, η δε μείωση των εργαζομένων στον τομέα έφθασε στα 7000 άτομα.

Δυστυχώς, η κατάσταση αυτή συνεχίζεται και μετά το 2003, με τα προβλήματα όχι μόνο να συνεχίζουν να υπάρχουν, αλλά να εντείνονται και να αυξάνονται. Ιδιαίτερα μετά την ένταξή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση μερικές χιλιάδες μεταποιητικές επιχειρήσεις, όπως και άλλες εμπορικής φύσεως, ανέστειλαν τις δραστηριότητές τους, λόγω του ότι οικονομικά δεν ήταν σε θέση να ανταποκριθούν στα κριτήρια για εναρμόνιση με το ευρωπαϊκό κεκτημένο.

Ως εκ τούτου, η συνεισφορά του μεταποιητικού τομέα στο Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν μειώθηκε από 13,5% το 1993 σε 9,5% το 2002 και σε 8,6%, που είναι και το χαμηλότερο ποσοστό, το 2006.

Ο τομέας της βιομηχανίας ολοένα φθίνει, αφού αντιμετωπίζει σωρεία διαρθρωτικών προβλημάτων, τα οποία παραμένουν άλυτα. Η εισαγωγή υψηλής και τελευταίας γενιάς τεχνολογίας, καθώς και η εφαρμογή σύγχρονων μεθόδων οργάνωσης, διοίκησης, διεύθυνσης και κατάρτισης προσωπικού αποτελούν τα πιο βασικά προβλήματα. Ως αποτέλεσμα, παρατηρείται πολύ χαμηλή παραγωγικότητα, κάτι που δεν επιτρέπει στα κυπριακά βιομηχανικά προϊόντα να έχουν ανταγωνιστικότητα εφάμιλλη των προϊόντων άλλων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η επίλυση των διαρθρωτικών προβλημάτων και η ορθολογική ανάπτυξη και αναδιάρθρωση της βιομηχανίας μπορούν να οδηγήσουν σε μεγάλο βαθμό στην απεξάρτηση της οικονομίας από τον “ασταθή και ευπαθή” τουρισμό, κάτι που ήταν πάντα ένας από τους βασικούς μας στόχους.

Για να ορθοποδήσει η βιομηχανία, θα λάβουμε τα ακόλουθα μέτρα:

• Εισαγωγή υψηλής και επαρκούς τεχνολογίας και καινοτομίας στην παραγωγή. Θα διαπιστωθεί κατόπιν έρευνας ότι τα απαλλαγμένα από τη φορολογία κέρδη, που προορίζονται για αποσβέσεις, χρησιμοποιούνται-επανεπενδύονται στη βιομηχανία και όχι σε προσωπικές καταναλωτικές επενδύσεις, όπως αυτοκίνητα πολυτελείας και επαύλεις.
  
• Εκπαίδευση και κατάρτιση του ανθρώπινου δυναμικού στη χρήση της νέας τεχνολογίας.
  
• Βελτίωση των συνθηκών εργασίας για τους εργαζομένους. Υγιεινές συνθήκες εργασίας, παροχή πλήρους εξάρτησης και εξοπλισμού προς τους εργαζομένους από τους εργοδότες.
  
• Παροχή οικονομικών κινήτρων προς τους εργαζομένους για αύξηση της άμιλλας εργασίας.
  
• Υιοθέτηση σύγχρονων μεθόδων οργάνωσης, διοίκησης και διεύθυνσης.
  
• Παροχή κινήτρων από το κράτος για συγχώνευση μικρών μεταποιητικών μονάδων της ίδιας παραγωγής. Με τον τρόπο αυτό θα παρασχεθεί η δυνατότητα εφαρμογής υψηλής τεχνολογίας και αύξησης του προσωπικού για βελτίωση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας του προϊόντος. Ανάλογα κίνητρα θα δοθούν και στην κατεύθυνση της ενθάρρυνσης των Συστάδων Επιχειρήσεων (clusters) και μεταξύ επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται σε συμπληρωματικούς κλάδους.
  
• Απόδοση ιδιαίτερης σημασίας και βοήθειας για εκσυγχρονισμό και ανασυγκρότηση της παραδοσιακής βιομηχανίας.
  
• Δημιουργία στην ύπαιθρο συνεταιρικών βιομηχανιών που έχουν ως πρώτη ύλη τοπικά προϊόντα.
  
• Επιδίωξη προσέλκυσης ξένων επενδύσεων εκεί όπου υστερεί η ντόπια βιομηχανία.
  
• Ενίσχυση της παραγωγικότητας και της ποιοτικής βελτίωσης για σκοπούς ανταγωνιστικότητας τόσο στην εσωτερική όσο και στην εξωτερική αγορά και κυρίως σ’ αυτή των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
  
• Ευνοϊκότερη χρηματοδότηση τόσο με κρατικά όσο και με αδρανή κεφάλαια της κυπριακής βιομηχανίας. Αυτή στην καταπληκτική της πλειοψηφία αποτελείται από μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που αντιμετωπίζουν πρόβλημα εξασφάλισης κεφαλαίων με ευνοϊκούς όρους, λόγω κυρίως της Οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς τις τράπεζες σχετικά με την “παροχή κεφαλαίων επιχειρηματικού κινδύνου”.
  
• Αναδιάρθρωση του θεσμικού πλαισίου και του τραπεζικού τομέα ως προς την “παροχή κεφαλαίων επιχειρηματικού κινδύνου”.

Επειδή ο κλάδος της μεταποιητικής βιομηχανίας βρίσκεται αντιμέτωπος με την ανακατανομή των παραγωγικών πόρων της οικονομίας, οι οποίοι επενδύονται στον τριτογενή τομέα, που είναι πολύ πιο προσοδοφόρος, θα προχωρήσουμε δυναμικά στη στήριξή του, εφαρμόζοντας τα πιο κάτω μέτρα:

• Οικονομική και συμβουλευτική στήριξη από το κράτος για εισαγωγή νέων κλάδων και προϊόντων παραγωγής.
  
• Σημαντική αύξηση των δαπανών και των χορηγιών που προβλέπονται στους προϋπολογισμούς του κράτους για:
  1. Αναβάθμιση του βιομηχανικού τομέα.
  2. Διεξαγωγή ερευνών και μελετών που θα συμβάλουν στην ανάπτυξη της βιομηχανίας.
  3. Ανάπτυξη του μεταποιητικού τομέα στην ύπαιθρο και δημιουργία νέων μονάδων και θέσεων.
  4. Εισαγωγή νέας τεχνολογίας.
  5. Αυξημένη συμμετοχή σε εμπορικές εκθέσεις για προβολή των κυπριακών βιομηχανικών προϊόντων.
  6. Δημιουργία ενός απλού συστήματος παροχής προς τους ενδιαφερομένους όλων των αναγκαίων πληροφοριών που αφορούν την παραγωγή και το εμπόριο των βιομηχανικών προϊόντων.